2008  Erik Slagter Expo Kunstbeeld <<
n.a.v.  expositie Seasons galleries  Den-Haag

Verdonks (in)formele ruimtes

De tekeningen, kleine en grote schilderijen die Peter Verdonk exposeert, ontlenen beslist hun inspiratie aan het onmetelijke uitzicht van zijn hoge atelier. Het doorsneden landschap van het Oostzaanderveld en de Wijde Wormer is zijn motief, maar slechts een enkel werk heeft een titel ‘akker’. De relatie met het landschap is verder zuiver formeel.  Er is het lage,  brede formaat, van bijvoorbeeld 60 x 200 cm, en de verf is als de aarde bewerkt tot min of meer repeterende groeven naar een horizon waarboven het vlak een andere bewerking heeft ondergaan. De doeken zijn monochroom. De groeven zijn vooraf met touw in de verf gelegd. Het ritme van de lijnstructuur en de intensiteit van het weerkaatsende licht zijn fascinerend. Nu eens is de schittering van de ochtend tastbaar, dan zijn het de rulle schaduwen van omgeploegde grond bij zonsondergang. Verdonk die zich al bijna tien jaar meet aan het grenzeloze land, licht en lucht in verschillende seizoenen, experimenteert voortdurend met zijn grondstoffen: hij bekrast een droge naaldets met balpen en boven de horizonlijn met houtskool of haalt de verfhuid op het doek met een schroevendraaier open om er een andere verf door te mengen. De laag over laag geschilderde droge of juist vette verf heeft een formele kleurrelatie met de natuur.
De laatste tijd is de kleur juist fel rood op oranje. Er wordt ‘geschilderd’ met lagen vloeibare synthetische was of – op een ander doek – met dik, droog en donker pigment. Hier proef je de ervaren graficus, daar de expressieve werkwijze van een schilder als Permeke en weer ergens anders het formele van een Schoonhoven of Ben Akkerman. Steeds dwingt de schilder je tot kijken. Verdonk (Assendelft, 1959) werkt constant, vaak afwisselend aan meer doeken, heeft vaak geëxposeerd en is nu opnieuw bij Seasons in Den-Haag waar zijn grote schilderijen onder bovenlicht een adembenemend effect krijgen. Ritme en structuur wedijveren of spannen samen met de gradatie van het licht; dat maakt deze expositie tot een hartgrondig ruimtelijk avontuur.

Erik Slagter 2008

<<